Nigella door de eeuwen heen:
Zwarte komijn neemt al meer dan 2000 jaar een belangrijke plaats in onder de meest gebruikte geneeskrachtige planten.
In de papyri van de oude Egyptenaren wordt het genoemd als geneesmiddel tegen longziekten en hoest.
Men denkt dat zij een belangrijke rol heeft gespeeld in de gebruiken van de’Egypte oude aangezien er Nigella-zaadjes zijn gevonden in het graf van Toetanchamon, een gebruik dat doorgaans diende om de koning in het «hiernamaals» bij te staan.
Volgens sommige bronnen werd zwarte komijnolie gebruikt als schoonheidsproduct door
Cleopatra en Nefertiti.
Het was ook een van de waardevolle geneesmiddelen die door de lijfartsen van de farao’s werden voorgeschreven; zij gebruikten het vanwege de spijsverteringsbevorderende werking na stevige maaltijden, maar ook tegen hoofdpijn, tandpijn, diverse infecties, ontstekingen en allerlei soorten allergieën.
Er wordt ook verwezen naar de nigelle in het boek Jesaja in de’Oude Testament (VIIIe eeuw v.Chr.) waarin staat dat de wijsheid van de boer die weet hoe hij zijn zaad moet zaaien en dorsen (nigelle, cumin, blé, orge en m(juli) – afhankelijk van wat de soort nodig heeft – weerspiegelt de wijsheid van God in de leiding over Zijn volk.
De Romeinen ontdekten het tijdens hun expansie naar het Oosten en brachten het naar Europa. Daar werd het vanaf de oudheid tot in de 18e eeuw gebruikt, waarna het geleidelijk aan in onbruik raakte.
In de de Arabisch-islamitische wereld, de nigella was bij de Arabieren al goed bekend, met name vanaf de 6e en 7e eeuw. De profeet Mohammedmijnd Hij kende zelf de geneeskrachtige eigenschappen ervan, die hij zo waardeerde dat hij het aan zijn gemeenschap aanbeveelde, en sindsdien neemt het een bijzonder belangrijke plaats in binnen de traditionele Arabisch-islamitische geneeskunde.
Daarom hebben Arabisch-islamitische artsen zich erin verdiept, zoals de beroemde arts Ibn Sina, beter bekend onder de naam Avicenna (980-1037).
Nigella is vaak geprezen door de grondleggers van de moderne geneeskunde:
– Hippocrates (460-377 v.Chr.), ook wel de vader van de geneeskunde genoemd, Hij gebruikte het voornamelijk tegen lever- en spijsverteringsaandoeningen; hij vermeldt dit overigens ook in zijn beroemde «Corpus Hippocratum».
– Dioscorides, (40-90), dat bijna vijftien eeuwen lang een van de belangrijkste naslagwerken op het gebied van de medische botanica was, Hij gebruikte deze plant om allerlei kwalen te behandelen, zoals hoofdpijn, oogaandoeningen, kiespijn en spinnenbeten.
– Gallien (130-201), de belangrijkste figuur uit de geneeskunde van de oudheid na Hippocrates, raadde bovendien aan om, naast de reeds bekende toepassingen, de zaden te verbranden om muggen en muggen te doden.
– In «De medische canon» van’Avicenna (980-1037), er staat geschreven dat «l»Zwarte komijn (ook wel nigella genoemd) stimuleert de energie in het lichaam en helpt bij het herstel van vermoeidheid of neerslachtigheid.".
In zijn andere werk, «Het Boek van de genezing van de ziel» [Kitab Al-Chifâ], adviseerde hij om de zaden te roosteren en tot poeder te vermalen. Dit mengsel werd in een stoffen zakje gedaan, waaraan men dagelijks inhaleerde om de neusholtes vrij te maken, volgens hetzelfde principe als bij een verstuiver.
Avicenna raadde Nigella ook aan bij kortademigheid en bij de behandeling van astma en bronchitis. Ditzelfde preparaat, ingenomen met gekookt water, heeft een vochtafdrijvende werking en helpt nierstenen op te lossen.
Traditioneel gebruik onder moslims:
Nigella neemt bij moslims een bijzondere en zeer belangrijke plaats in.
Het is aan de uitmuntendheid van de Arabieren op het gebied van de geneeskunde te danken dat het toepassingsgebied van deze plant in de geneeskunde is uitgebreid. Moslim- en Arabische artsen hebben meer aandacht besteed aan het zaad van de Nigella nadat ze het in de profetische traditie hadden ontdekt.
Het is rin verschillende hadith (mondelinge overlevering van de profeet) en in het boek «L»De profetische geneeskunde" van Ibn Qayyim al-Jawziyya (1292-1350), dat de profeet Mohammad spoorde zijn gemeenschap aan om het te gebruiken met de volgende woorden: «Gebruik het zwarte zaad, want het geneest alle kwalen, behalve de dood» (hadithverzameling van Al-Bukhari).
Al eeuwenlang zijn religieuze rituelen en geneeskunde onlosmakelijk met elkaar verbonden, en in de loop der tijd zijn de geneeskrachtige eigenschappen en toepassingen van dit middel alleen maar toegenomen.
Gezien een dergelijke aanbeveling is het begrijpelijk dat moslims dit beschouwen als een van de allerbeste beschikbare geneesmiddelen.
Door haar vele toepassingen heeft de nigella trouwens de Arabische naam gekregen van «habbat al barraka» wat «het gezegende zaad» betekent.
Deze plant wordt immers al eeuwenlang met succes gebruikt, van het Midden-Oosten tot het Verre Oosten, voor de behandeling van aandoeningen zoals: bronchiale astma, bronchitis, reuma en daarmee gepaard gaande ontstekingspijn, maar ook om de melkproductie bij vrouwen die borstvoeding geven te verhogen, spijsverteringsstoornissen te behandelen, het immuunsysteem te stimuleren en parasitaire infecties te bestrijden…
Daarnaast stond het mengsel van zwartkomijnolie en olijfolie bekend als een krachtig afrodisiacum.
Er worden ook emmenagogische, galactagogische, abortieve, wormverdrijvende en tenicide eigenschappen aan toegeschreven.
Nigellazaad in poedervorm, gebruikt als kompres in combinatie met azijn, zou een genezende werking hebben bij puisten, secundair geïnfecteerde schurft en wratten, mits er honing aan wordt toegevoegd.
Ten slotte waren de Arabische artsen zich terdege bewust van de giftigheid van zwarte komijn bij hoge doseringen. Daarom adviseerden zij om een enkele dosis van een halve dirham (1,62 g) en een dagelijkse dosis van twee dirham (6,48 g) niet te overschrijden.
Andere traditionele toepassingen wereldwijd:
Ayurveda, de traditionele Indiase geneeskunde, neemt zwarte komijn op in haar assortiment geneeskrachtige planten en noemt het kalonji.
De smaak van het zwartkomijnzaad wordt daar beschreven als scherp, bitter, warm en aromatisch. Het wordt gebruikt bij de behandeling van de temperamenten.”vata” en de werkingen ervan zouden zijn: windafdrijvend, spijsverteringsbevorderend, eetlustopwekkend, stimulerend, geurverdrijvend, vochtafdrijvend, zweetdrijvend, koortsverlagend, tegen diarree, tegen wormen, slijmoplossend en melkproductiebevorderend.
In de Unani-geneeskunde, het zaad van de zwarte komijn wordt beschouwd als abortief en diuretisch; het wordt gebruikt bij ascites, hoest, oogpijn, geelzucht, verlamming, aambeien en drievoudige koorts.
De Unani-geneeskunde bestaat al duizenden jaren; de Sumeriërs uit Mesopotamië en de oude Egyptenaren gaven deze medische kennis van generatie op generatie door aan priesters en uitsluitend aan ingewijden.
Hippocrates en Pythagoras legden de basis ervoor en legden de principes ervan vast. In de 7e eeuw hebben Arabische en Perzische geleerden zoals El Razi en Ibn Sina (Avicenna) deze geneeskunde verbeterd en verder ontwikkeld, en noemden ze deze ‘unani-geneeskunde’ (afgeleid van ‘ionisch’, wat in het Arabisch ‘Grieks’ betekent).
Nigella-zaadjes worden ook gebruikt in Chinese geneeskunde vooral als natuurlijk antibioticum.
Verschillende huidige toepassingen:
1 – Therapeutische eigenschappen:
Nigella wordt in verschillende therapeutische vormen gebruikt; de meest gangbare zijn:
– in zaadvorm, om te worden ingenomen.
– in de vorm van olie, voor inwendig of uitwendig gebruik (bijvoorbeeld bij huidaandoeningen zoals eczeem, steenpuisten en acne). Dit is de meest gangbare toepassingswijze.
– in poedervorm (gemalen zaden), om te worden ingenomen (al dan niet gemengd met andere ingrediënten) of om te worden ingeademd bij aandoeningen van de luchtwegen.
– in capsulevorm, zodat het ook kan worden ingenomen. Deze methode is relatief nieuw en is vooral geschikt voor mensen die moeite hebben met de vrij sterke en uitgesproken smaak van zwarte komijn.
Halverwege de jaren tachtig begon de moderne geneeskunde zich nader te verdiepen in de heilzame eigenschappen van zwarte komijn, en de belangrijkste auteur van het eerste grondige onderzoek was dr. Ahmed Al-Qâdî, een Egyptische moslimarts die in de Verenigde Staten woont.
Dokter Al-Qâdî had bij zichzelf gezegd: «Aangezien de profeet heeft gezegd dat dit “zwarte zaadje” een remedie is tegen alle ziekten, moet het ongetwijfeld inwerken op het immuunsysteem, dat tot taak heeft het lichaam tegen ziekten te beschermen.»
En inderdaad, na een aantal experimenten met proefpersonen met een verzwakt immuunsysteem slaagde dokter Al-Qâdî erin aan te tonen dat de orale inname van zwarte komijn, in een dosering van één gram ’s ochtends en één gram ’s avonds, het aantal antistoffen deed toenemen en het immuunsysteem aanzienlijk versterkte.
Deze arts concludeerde daaruit dat dit zaadje een cruciale rol zou kunnen spelen bij de behandeling van kanker, aids en alle andere ziekten die het gevolg zijn van een tekortkoming in het immuunsysteem.
De resultaten van deze experimenten werden erkend door het Amerikaanse Instituut voor Experimentele Biologische Wetenschappen en hij ontving een prijs voor zijn onderzoek.
Andere studies en onderzoeken van de afgelopen decennia hebben verschillende effecten aan het licht gebracht die van groot belang zijn voor de moderne geneeskunde. Dit zijn de belangrijkste:
– antioxiderende werking,
– ontstekingsremmende werking,
– effecten op het immuunsysteem,
– infectiewerende werking,
– effecten op de luchtwegen,
– effecten op het maag-darmstelsel.
Recente studies wijzen ook op de veelbelovende geneeskrachtige eigenschappen van zwarte komijn, zoals de bloeddrukverlagende, bloedsuikerverlagende en vooral kankerbestrijdende werking. Onderzoekers hebben vastgesteld dat zwarte komijnolie de groeisnelheid van beenmergcellen kan verhogen en de tumorgroei met 50% kan remmen.
Ook hebben verschillende onderzoeken aangetoond dat zwarte komijn de cellen van het immuunsysteem stimuleert, en hebben zij de antibacteriële en schimmelwerende eigenschappen ervan bevestigd, evenals de doeltreffendheid ervan bij het verlagen van de bloedsuikerspiegel.
In het Westen is de populariteit van zwarte komijn de afgelopen jaren steeds verder toegenomen. Zoals eerder vermeld, zijn er veelbelovende onderzoeken uitgevoerd naar ernstige aandoeningen zoals hart- en vaatziekten, diabetes en verschillende soorten kanker, maar ondanks de meer dan positieve resultaten zijn de meeste (vreemd genoeg) blijven steken in het laboratorium- of dierproefstadium en zijn ze niet op grote schaal bij mensen getest.
2 – Culinair gebruik:
Het zaad van de zwarte komijn is het enige eetbare deel van de plant.
Het uitgesproken aroma van deze zaden doet denken aan citroen, peper en sassafras.
Het wordt in de keuken gebruikt van de Maghreb tot in India en zelfs daarbuiten.
De zaden worden ofwel in hun natuurlijke vorm gebruikt: gestrooid over een gerecht of als toevoeging aan een ander zoet en gezond voedingsmiddel, zoals rozijnen of honing; ofwel geroosterd en gemalen in een koffiemolen.
Door het gehalte aan B-vitamines, mineralen en vetten en dankzij de kwaliteit van de eiwitten is het zwartkomijnzaad een uitstekende aanvullende bron van essentiële voedingsstoffen.
Het is zeer interessant om het aan voedingsmiddelen toe te voegen om de voedingswaarde ervan te verbeteren.
De zaden kunnen worden gemengd met andere kruiden of worden gebruikt als vervanging voor peper.
In bepaalde regio’s van India en in Bangladesh worden nigellazaden gebruikt in een zeer populaire kruidenmix om gerechten op smaak te brengen
vlees. Men noemt het de « »panch phoron" (vijfkruidenmengsel); het bestaat uit gelijke hoeveelheden zaadjes van: zwarte komijn, komijn, fenegriek, zwarte mosterd en venkel.
In de Maghreb komt dit voor in de samenstelling van de « »ras el hanout", een traditioneel kruidenmengsel met 24 tot 27 ingrediënten, dat men overal tegenkomt.
Nigellazaadjes worden in talrijke oosterse en Indiase recepten gebruikt. Ze kunnen worden toegevoegd aan brood, naan (brood uit Centraal- en Zuid-Azië), gebak, zoete gerechten, kazen, sauzen en soepen om deze smakelijker te maken.
Ze worden ook gebruikt om salades op smaak te brengen en vinaigrettes te maken.
Het poeder van de zaden wordt ook gebruikt om de smaak van yoghurt, fruitsalade of een warm drankje zoals koffie of thee te versterken.
In de mediterrane keuken kan zwartkomijnolie worden gemengd met olijfolie om vlees en vis in te bakken.
Of het nu in de keuken is of voor therapeutische doeleinden, zwarte komijn staat al sinds jaar en dag bekend en wordt al sinds jaar en dag gebruikt. Toch heeft het nog lang niet al zijn geheimen prijsgegeven.